Rower jak członek rodziny, czyli jak żyć i mieszkać razem
17 września 2012

mala fotka

Regularne korzystanie z roweru może znacząco wpłynąć na styl życia i sprawy, których z reguły nie kojarzy się z rowerem. Na przykład – nie ma rowerów „uniwersalnych”. Wielu doświadczonych rowerzystów posiada dwa, a nawet więcej rowerów – jeden użytkowy do jazdy po mieście (zakupy, podróże do pracy itp.) i drugi do rekreacji, sportu czy turystyki. To oznacza, że na gospodarstwo domowe może przypadać 4-8 rowerów, co rodzi oczywiste problemy związane z ich bezpiecznym i wygodnym przechowywaniem.

W związku z tym kilka porad:

  • Rowery nie powinny być przechowywane w piwnicach, wózkowniach czy na klatkach schodowych. To są miejsca, gdzie dochodzi do największej liczby kradzieży ze względu na brak społecznego monitoringu. Szczególnie w piwnicach złodzieje mają komfortowe warunki „pracy”.
     
  • Jeśli decydujesz się na przechowanie roweru w mieszkaniu, wówczas przedpokój powinien być wykończony w sposób „roweroodporny”. Terakota na podłodze (a nawet częściowo na ścianach) pozwoli na bezszkodowe ociekanie roweru z deszczu, błota czy w zimie – śniegu. Miejsca, w których rower ma opierać się o ścianę łatwo będą się brudzić i rysować – najlepiej wyłożyć je również płytkami terakotowymi lub przykręcić do ściany grubą deskę.
     
  • Przechowywanie roweru „na sztorc” (w pozycji pionowej) zajmuje mniej miejsca i ułatwia manewrowanie (np. wyciąganie roweru). Na ścianie możesz umieścić haki do zaczepiania przedniego koła, takie same jak w niektórych wagonach kolejowych. Rower można też wyciągnąć na wkręconych w sufit bloczkach i trzymać płasko wiszący pod sufitem – ale trzeba pamiętać, że zawsze przed umieszczeniem go tam musi być wysuszony.
     
  • Rower może być przechowywany w mieszkaniu jako element jego wyposażenia, w pokoju – np. jako suszarka na pranie. To dotyczy jednak rowerów używanych rzadziej (np. rekreacyjnych) i czystych, a nie wykorzystywanych codziennie do dojazdów do pracy.
     
  • Jeśli w gospodarstwie domowym jest więcej rowerów, warto aby wszystkie były możliwie zunifikowane – np. miały ten sam rozmiar opon i dętki z tym samym rodzajem wentylków. Obniża to koszty zakupu części zapasowych (warto mieć w zapasie 1-2 dętki i oponę).
     
  • Warto pomyśleć o zakupie pompki podłogowej, najlepiej z manometrem (ciśnieniomierzem). Znacznie ułatwia ona pompowanie kół, zwłaszcza do pożądanego wysokiego ciśnienia, a koszt jej zakupu rozkłada się na wielu użytkowników.
     
  • Jeśli w gospodarstwie domowym planujemy używać rowerowej przyczepki (do przewozu dzieci, ale też towarowej, np. do przewozu zakupów) warto wszystkie, a przynajmniej kilka rowerów używanych przez różne osoby wyposażyć w dedykowany do tej przyczepki zaczep. Każdy z użytkowników będzie mógł ją holować bez czasochłonnej wymiany zaczepu, zdejmowania koła itp.
     
  • Niektórzy producenci wysokiej jakości zapięć rowerowych oferują zakup kompletu dwóch kłódek z tymi samymi kluczami. Dzięki temu użytkownicy mogą odpinać i zapinać swoje rowery parami do tego samego miejsca mocowania (stojaka, barierki itp.) bez udziału drugiej osoby.
     
  • Rower można przewozić w windzie nawet jeśli jej rozmiary wydają się na to zbyt małe. W tym celu rower należy postawić „na sztorc”. Ustawiony pionowo rower można przewozić niemal we wszystkich windach pasażerskich, choć niektóre rowery z dużymi ramami lub z szerokimi kierownicami umieszczonymi wysoko (120 cm nad jezdnią) mogą się mieścić z trudnością.
     
  • Aby postawić rower pionowo, należy jedną ręką chwycić kierownicę, a drugą – siodełko, dodatkowo opierając się o nie biodrem. Jednocześnie ręką na kierownicy ciągniemy rower do góry, a ręką na siodełku i biodrem pchamy rower do przodu. Jeśli rower stawia opór, siodełko zapieramy udem a następnie kolanem (powinien przyjmować pozycję coraz bardziej pionową), chwytając ostatecznie kierownicę drugą ręką. W takiej pionowej pozycji rower można swobodnie toczyć, zapierając się biodrami lub udem o siodełko.

    Manewr może wymagać na początku ćwiczeń, ale jak nabierzemy wprawy, to stanie się on oczywisty i bardzo łatwy. Wykonuje się go niemal bez wysiłku. Częstym błędem jest podnoszenie roweru oburącz za kierownicę czy mostek. Nawyk stawiania roweru na sztorc przyda się także w pociągach z wieszakami na rowery a także jeśli w mieszkaniu w taki sposób zorganizujemy sobie przechowywanie naszego pojazdu. Wieszanie roweru na haku wymaga podparcia siodełka udem lub biodrem. Rower umieszczamy w wieszaku nie siłą mięśni rąk, lecz stopy, podnoszącej podudzie i udo, na którym jest oparte siodełko wieszanego roweru. Przed postawieniem roweru na sztorc należy zdjąć przednie sakwy oraz/lub całkowicie opróżnić przedni bagażnik.

Więcej praktycznych informacji:

co w poradniku:
  1. Porady rowerowe
  2. Jak jeździć rowerem
  3. Savoir vivre na drodze
  4. Jaki rower
  5. Jak ubrać się na rower
  6. Jak jeździć w deszczu
  7. Rowerem w zimie
  8. Jak chronić się przed kradzieżą roweru
  9. Rower jak członek rodziny, czyli jak żyć i mieszkać razem
  10. Porady prawne
lista pozostałych artykułów w dziale poradnik > dla rowerzystów : > rodz. 1
  1. Porady rowerowe
  2. Jak jeździć rowerem
  3. Savoir vivre na drodze
  4. Jaki rower
  5. Jak ubrać się na rower
  6. Jak jeździć w deszczu
  7. Rowerem w zimie
  8. Jak chronić się przed kradzieżą roweru
  9. Rower jak członek rodziny, czyli jak żyć i mieszkać razem
  10. Porady prawne
login
logos